İznik Ultra Maratonu

Ayakkabılarım maraton için, evimiz misafirler için babacığım da 80km koşmak için hazır.Start verildi.İznik ultra Maratonu bu yılda makarna partisi ile başladı.Babam ve bizde kalan  ikisi İngiliz , dört sporcuyu kilometreleri aşmak için start yerine götürürken, benim dondurma yediğimde yüzümde oluşan  ifadenin aynısı vardı yüzlerinde. Benim kadar mutluydular.
Kimi 42km,kimisi80km,kimisi de 133 km koşacak bu atletler gün boyu, sıcacık ekmek kokan köyleri, koyunlarını otlatan çobanların bulunduğu tepeleri  geçip finişe varacaklardı.
42. km de, Narlıca’da babam, zaman sınırının bir saat gerisindeve iyi durumdaydı.80 km finişine gitme telaşına başlamıştık.Toprak ana kendisi gibi yavaş ve sakin ilerleyen bütün atletleri kucaklamıştı. Küçük nehirler, çamurlu tarlalar ve yolları labirente çeviren zeytin ağaçları ile onları eğlendiriyordu.Akşam olup eve döndüklerinde hepsinin ayakkabıları,  emekle yani çamurla kaplıydılar.

Ayakkabı

Pazar günü ise  10 km koşu startı verildi. Annem finişteki en mutlu anneydi. Çünkü ben karşılamıştım onu. Dereceye giren atletlerin ödül töreninden sonra vedalaştık misafirlerimiz ve ultra maraton heyecanımız ile.

Koşıu

 

 

 

Yorumunuzu yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir